![]() |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ห่างหายจาก diary ไปนานเลยลูกเอ๋ย ด้วยเหตุผลอันหลายประการ แม่ปั่นแต่งานโลด แถมมีงานช่วยตรวจข้อสอบของน้าแฟงอีกด้วย ช่วงนี้เราเลยได้แต่ ตะลอน ไปโน่น ไปนี่ รวมถึง ระหก ระเหิน ไปถึงเมืองระยองอีกด้วย มากจนแม่จำแทบไม่ได้ ว่าเราทำอะไรกันมั่ง..... ล่ะนี่ อาทิตย์ก่อน เสียงจากปลายสายบอกว่า ให้มา งานเลี้ยง แซยิดครบรอบ 90 ปี คุณม่า ที่ระยอง ด้วยชุด สีฟ้า โอ้โห มาบอกเอาตอนที่แม่แพ็คกระเป๋า แล้วล่ะ แต่ไม่เป็นไร เอาชุดสวย ๆ ๆ สีฟ้าของหนูใส่เพิ่มลงไปอีกซักชุดคงได้ ที่แสนเสียดาย และเจ็บอยู่ในใจ ก็ตรงที่ไม่มีกล้องนี่ล่ะ.... แม่เกิดอาการเซ็ง เป็นอย่างแรงงง (เซ็ง จนปะป๊า รับรู้ได้)
เที่ยง ๆ ของวัน อาทิตย์ที่ 16 กันยา วันงาน เริ่มจาก เด็ก ๆ ลูก ๆ หลาน ๆ ทั้งหลาย รับอั่งเปากันอย่างถ้วนหน้า แล้วเราก็เคลื่อนย้ายขบวน ไปงานเลี้ยง ซึ่งปีนี้ ทุกคนเลือกจัดที่ หอประชุม รร กวงฮั้ว ทันที ที่ไปถึง แม่ ตะลึง ตึง ตึง บรรยากาศภายในงาน เลิศ หรูมาก ถือเป็นงาน แซยิดที่ใหญ่โตพอควร มีโต๊ะจีนร่วมร้อย โต๊ะได้ แล้ว เราสองแม่ ลูก ก็แต่งตัวมอมแมม สุดฤทธิ์ 5555 สุดท้าย ลูกสาวของแม่ ก็กินไป เล่นไป อย่างหนุกหนาน ญาติพี่น้องเยอะมาก ๆ ทั้งที่รู้จัก และไม่รู้จัก จะได้รู้จักกันก็งานนี่ล่ะ ลูกเอ้ย แถมญาติพี่น้องบางคน ยังมาไกล ถึง มาเลฯ เกาหลี โน่นนนนนนนนน เอ้า ว่ากันไป ยังไง เราก็ขอให้ คุณม่า อยู่กับเรานาน ๆ ๆ เนอะ งานฉลองครั้งนี้ ครบ 90 ปี แล้วแม่ ก็ยังเชื่อว่า จะมีงานฉลอง ครั้งต่อไป ครบรอบ 100 ปี เป็นแน่ เพราะคุณม่า ยังแข็งแรง เดินเหิน ได้คล่องแคล่ว สะดวก ว่องไว ยังไง ขอให้ คุณม่า สุขภาพแข็งแรง อย่างนี้ตลอดไปเนอะ พรุ่งนี้ 27 กันยา วันสุดท้ายแล้วเนอะ ที่หนูจะต้องไปโรงเรียนวันสุดท้าย สำหรับเทอมนี้ แถมพรุ่งนี้ มีสอบ ปลายภาค แม่เห็นเนื้อหา ที่ลูกเรียนแล้ว แทบจะเป็นลม
ที่สำคัญ คณิตศาสตร์ การบวก การลบ การกระจาย ภาษาไทย อ่านสะกดและแจกลูกคำที่ประสมด้วยสระต่าง ๆ พร้อมเขียนตามคำบอก วิทยาศาสตร์ อาหารหลัก 5 หมู่ , การตอบสนองต่อสิ่งเร้าของมนุษย์ สังคมศึกษา โรงเรียนและ ชุมชนของเรา ภาษาอังกฤษ Colors , What's this/that ? ทั้งหมดนั่นล่ะ ลูก ไม่ยากเกินไปใช่ไหม ที่สำคัญ หลายเสียง หลายกระแส เหลือเกิน ที่ กะลัง กดดันหนูอยู่
ปิดท้าย ด้วยเรื่องของวันก่อน จนถึงตื่นนอน ตอนเช้า หนูยังไม่ลืม ยังไม่ลืมจริง ๆ ๆ
อีกนิดจ้า อีกนิด ช่วงนี้ แม่กำลังบ้าอะไร บางอย่าง บ้าอะไร ลูกมองตรงนี้นะ แม่ชอบมาก ชอบที่อยากจะทำ ไว้ได้เยอะ ๆ ๆ แล้ว เด๋วเอาไปทำกิ๊บผม เผื่อทุก ๆ ๆ คน ที่ได ด้วยนะ น้องช่อ รออีกนิดนะจ๊ะ ไกล้ จะสำเร็จแล้วจ้า วันนี้ แปะรู้ให้ทุกคน หายคิดถึงหนูซักเล็กน้อย นะลูกนะ
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||