<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

2 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

 

มา...ให้หายคิดถึง
ชะแว๊บมา ซักที
นาน จังเลย
หนูไกล้สอบแล้วค่ะ
มากไปไหม๊จ๊ะ
มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน
เรื่องเรื่อยเปื่อย...ของหนู
999 แม่จ๋า อย่าโทรนะ
เย้ วันศุกร์อีกแล้ววววววววววว
เมื่อถึงวันที่ฉัน.....รอ
หนูทำได้

 

 

 

 

 




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 
 

มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน

Posted on Fri 31 Aug 2007 17:22

ดีใจเนอะ วันนี้สิ้นเดือน

แม่ดีใจ มีรายได้เพิ่มเติม จากงานที่แม่...ขวนขวายทำ (เพื่อหนูพิม)

หลังจากที่ไม่ได้รับเงินเดือน มานาน แสนนาน (ใครทำอะไรไว้ ย่อมรู้อยู่แก่ใจ)

นาน จนแม่ เกรงใจปะป๊า มาก ถึงมากที่สุด

เดือนนี้ล่ะลูก แม่พอยิ้มได้ แล้วหนูก็จะได้ทานของอร่อยด้วยล่ะ

7 เดือน ผ่านมา ทำให้แม่รู้ว่า ทุกบาท ทุกสตางค์ มีค่า มหาศาล

แล้วมันก็สอนให้แม่รู้ว่า ควรจะดำเนินชีวิต กับการใช้เงินอย่างไร

จะซื้ออะไรแต่ละอย่าง แม่พยายามคิดแล้วคิดอีก โดยเฉพาะ อะไรที่ว่าไม่แพง แต่แม่ก็คิดว่าแพง อยู่ดี

บรรดา เงินเก็บ เงินออม ทั้งหมดที่แม่มี  ก็หมดไปกับการทำสวนเกือบ ร้อยไร่ เยอะมากกกกกก

แต่เมื่อมันหมดไป แล้วได้สิ่งใหม่ที่มั่นคงเพื่อวันข้างหน้ามาทดแทน (แม่ยอมที่จะแลก)

มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน

ต้นยางพารา ที่บ้านเราปลูก ไกล้จะได้ 1 ปีแล้วลูก

อีกหน่อย เก็บผลผลิตจากต้นยางได้ ถึงวันนั้น เราทั้งบ้าน คงยิ้มแก้มแทบปริ

แม่และปะป๊า คงมีเงินส่งหนูเรียนได้อย่างเต็มที่ เต็มความปราถนาที่หนูอยากจะเรียน

มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน

โหมด ประจำวัน

เหตุเกิดเมื่อวาน น้าเอ๋ เพื่อนข้างบ้าน ท้องโตไกล้คลอดเต็มทีแล้ว

ต้องไปพบหมอ ตามนัด น้าเอ๋ ขอพาหนูไปด้วย ได้ไหม๊ เพราะน้องกิ๊ง ลูกสาวน้าเอ๋ ขวบ กว่า ๆ ก็ไปด้วยกัน

แม่จึงอนุญาต ปรากฎขากลับ น้าเอ๋ ขับรถพาหนูแวะทาน MK

ทำให้หนูกลับถึงบ้านมืด ด้วยเวลามีจำกัด กับการบ้านที่ท่วมหัว ท่วมตัว ทำให้หนูหงุดหงิด

แล้วหนูก็ พาลหงุดหงิดใส่แม่ หนูทำหน้าหงิก หน้างอ (เพราะหนูง่วงนอน)

สุดท้าย เราจึงคุยกันว่า ความผิดเกิดขึ้นที่ใคร

เกิดขึ้นเพราะตัวหนูเอง ทั้งนั้น แล้วหนูก็ร้องไห้โฮฮฮฮ พร้อมกับขอโทษแม่

และพูดว่า "หนูจะไม่ไปไหนในวันธรรมดา อีกแล้ว" หนูเข็ดแล้ววว

แม่ยกโทษให้หนูนะ เพราะหนูผิด แค่นิดเดียว หนูไม่ได้ทำข้าวของแตกเสียหายซักหน่อย

แต่แม่จะบอกว่า แม่ไม่ได้โกรธหนูเลย

แม่ดีใจอีกตะหาก ที่หนูจะได้รู้ว่า คำว่า เวลาไม่มี เวลาไม่พอ ไม่ทันแล้ว มันเป็นอย่างไร

เพราะหนูก็ได้ประสบการณ์ตรงไปแล้วนี่นา

วันนี้ เขียนตามคำบอกภาษาอังกฤษ ไม่รู้เป็นไงมั่ง ได้ หรือไม่ได้ ไม่รู้เนอะ

ลุ้น เอา ลุ้นเอา แม่รอฟังข่าว จ้า

พรุ่งนี้ เข้าคุมอง บ่าย ๆ เนอะ

เช้า ๆ จัดการ งานบ้าน ให้เรียบร้อย หนูอาสาช่วยแม่ ถูบ้าน และ ล้างจาน ใช่ไหม

บ้านระยอง เราคงกลับ กลาง ๆ เดือนโน่นล่ะ (งานแซยิด อาม่า พอดี)

เด๋วแม่พาหนู ไปรับ อั่งเปา เนอะ

ดีใจ พรุ่งนี้จะได้ตื่นสาย จะได้นอนดูหนัง ฮารุกับนัตสึ จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน ดีใจ ดีใจ

 

มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน

แม่นง ที่คาดผมหมดนะ เดี๋ยวถ้ามีจะสอยมาให้น๊า
   
Wed 5 Sep 2007 15:18 [16]

ไม่ได้รับเงินเดือนนานมากเลยนะค่ะ

หลังพายุฝนย่อมเจอท้องฟ้าที่สดใสค่ะ สู้ๆค่ะ

พี่พิมเป็นเด็กที่มีความรับผิดชอบสูงเชียวค่ะ น่าภูมิใจแทนแม่นงจังค่ะ

^^"
   
Wed 5 Sep 2007 10:00 [15]

พี่พิมเป็นเด็กที่มีเหตุมีผลมากๆเลยค่ะแม่นง
น่ารักจัง
   
Tue 4 Sep 2007 7:22 [14]

อ่านแล้วชื่นใจ เป็นเด็กน่ารักมากเลยนะคะน้องพิม
,   
Mon 3 Sep 2007 21:01 [13]

น้องพิมตัวแค่นี้รู้จักรับผิดชอบขนาดนี้เลยเก่งจริงๆ โตขึ้นคุณแม่คงเบาใจนะคะ เพราะปลูกฝังมาดีตั้งแต่เล็กแล้ว
   
Mon 3 Sep 2007 17:33 [12]

น้องพิมเก่งมากจ๊ะ ตัวแค่นี้ก็รู้จักคำว่ารับผิดชอบแล้ว อีกหน่อยแม่นงไม่ต้องเป็นห่วงเลยล่ะมีลูกสาวที่น่ารักแบบนี้ ^^
   
Mon 3 Sep 2007 10:32 [11]

น้องพิมพ์น่ารักมากเลยน่ะค๊า ความรับผิดชอบดีมากเลยค่ะ ^^
...   
Mon 3 Sep 2007 8:21 [10]

อื้อหือ ตัวแค่นี้ เก่งจังเลยน่ะค่ะ มีความรับผิดชอบดีม๊ากมาก
   
Sun 2 Sep 2007 18:52 [9]

มีความสุขในวันหยุดน๊ะนู๋พิม....อยู่ข้าง ๆ และให้กำลังใจแม่ด้วยน้า
   
Sun 2 Sep 2007 12:31 [8]

แม่นง ยังไม่ได้แวะฟิวเจอร์เน้อ .... ขอเวลาอีกแปบนะ ....
   
Sat 1 Sep 2007 21:13 [7]

...*-* ...

   
Sat 1 Sep 2007 15:27 [6]

ยินดีด้วยจ้าสำหรับเงินจากงานใหม่
ส่วนอะไรที่ผ่านไปแล้วก็แล้วกันไปเนอะ ช่างมันเถอะ

พี่พิมนี่ความรับผิดชอบสูงจริงๆ เหมือนแม่มากกกกก 55555

   
Sat 1 Sep 2007 13:54 [5]

อะไรกันแม่นง...ไม่ได้เงินเดือนตั้ง 7 เดือนเลยเหรอ

อ่ะน่า...เมฆฝนกับพายุร้ายได้พัดผ่านไปแล้ว
ต่อไปนี้ ขอให้แม่นงกะนู๋พิมเจอกับฟ้าที่สดใสตลอดไปน๊ะจ๊ะ

"สู้โว้ย"
   
Sat 1 Sep 2007 12:35 [4]

ดีใจด้วยกับเงินรางวัลของความเหนื่อยนะจ๊ะ
พี่เองใช้ตังค์แบบไม่คิดหลายครั้ง
พอทำบัญชีแต่ละวันเสร็จ อยากเขกกะโหลกตัวเองจริงๆ

นู่พิมรู้จักผิดด้วยตัวเอง เก่งจัง
สาวน้อยมีความคิดที่ดีตั้งแต่เด็กแบบนี้
อนาคตสดใสไชโยแน่น๊อน...
   
Sat 1 Sep 2007 10:53 [3]

เย้ เย้
ปะป๊า จะมาวันอาทิตย์
งานนี้ ทำอุปส์ ไว้ก่อน
ไม่บอก ไม่บอก ให้หนูเซอร์ไพรส์ เนอะ
จะอะไรอีกล่ะ
โตโยต้าบางนา นัดรับรถป้ายแดง ก่อนกำหนด ซะอีก ไชโย ไชโย
   
Sat 1 Sep 2007 8:21 [2]

^^ เงินแต่ละบาทหายากจริงๆนะ...
ทำงานหาเงินเองได้นี่ถือว่าดีที่สุดเลยละ..
และใช้จ่ายอย่างประหยัดนะจ๊ะ...อิอิ

คิดถึงน้องพิมจังเลย...
รูปนี้ทำเอาน้าโอ๊ตยิ้มแก้มบานเลย...อิอิ น่ารักๆๆๆ

คิดถึงแม่นง คิดถึงน้องพิม..และคิดถึงสวนสวยๆที่ระยองจัง..
   
Fri 31 Aug 2007 21:48 [1]

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

 

   
  

 
thank you : http://www.kimy8.com