![]() |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ดีใจเนอะ วันนี้สิ้นเดือน แม่ดีใจ มีรายได้เพิ่มเติม จากงานที่แม่...ขวนขวายทำ (เพื่อหนูพิม) หลังจากที่ไม่ได้รับเงินเดือน มานาน แสนนาน (ใครทำอะไรไว้ ย่อมรู้อยู่แก่ใจ) นาน จนแม่ เกรงใจปะป๊า มาก ถึงมากที่สุด เดือนนี้ล่ะลูก แม่พอยิ้มได้ แล้วหนูก็จะได้ทานของอร่อยด้วยล่ะ 7 เดือน ผ่านมา ทำให้แม่รู้ว่า ทุกบาท ทุกสตางค์ มีค่า มหาศาล แล้วมันก็สอนให้แม่รู้ว่า ควรจะดำเนินชีวิต กับการใช้เงินอย่างไร จะซื้ออะไรแต่ละอย่าง แม่พยายามคิดแล้วคิดอีก โดยเฉพาะ อะไรที่ว่าไม่แพง แต่แม่ก็คิดว่าแพง อยู่ดี บรรดา เงินเก็บ เงินออม ทั้งหมดที่แม่มี ก็หมดไปกับการทำสวนเกือบ ร้อยไร่ เยอะมากกกกกก แต่เมื่อมันหมดไป แล้วได้สิ่งใหม่ที่มั่นคงเพื่อวันข้างหน้ามาทดแทน (แม่ยอมที่จะแลก) ต้นยางพารา ที่บ้านเราปลูก ไกล้จะได้ 1 ปีแล้วลูก อีกหน่อย เก็บผลผลิตจากต้นยางได้ ถึงวันนั้น เราทั้งบ้าน คงยิ้มแก้มแทบปริ แม่และปะป๊า คงมีเงินส่งหนูเรียนได้อย่างเต็มที่ เต็มความปราถนาที่หนูอยากจะเรียน โหมด ประจำวัน เหตุเกิดเมื่อวาน น้าเอ๋ เพื่อนข้างบ้าน ท้องโตไกล้คลอดเต็มทีแล้ว ต้องไปพบหมอ ตามนัด น้าเอ๋ ขอพาหนูไปด้วย ได้ไหม๊ เพราะน้องกิ๊ง ลูกสาวน้าเอ๋ ขวบ กว่า ๆ ก็ไปด้วยกัน แม่จึงอนุญาต ปรากฎขากลับ น้าเอ๋ ขับรถพาหนูแวะทาน MK ทำให้หนูกลับถึงบ้านมืด ด้วยเวลามีจำกัด กับการบ้านที่ท่วมหัว ท่วมตัว ทำให้หนูหงุดหงิด แล้วหนูก็ พาลหงุดหงิดใส่แม่ หนูทำหน้าหงิก หน้างอ (เพราะหนูง่วงนอน) สุดท้าย เราจึงคุยกันว่า ความผิดเกิดขึ้นที่ใคร เกิดขึ้นเพราะตัวหนูเอง ทั้งนั้น แล้วหนูก็ร้องไห้โฮฮฮฮ พร้อมกับขอโทษแม่ และพูดว่า "หนูจะไม่ไปไหนในวันธรรมดา อีกแล้ว" หนูเข็ดแล้ววว แม่ยกโทษให้หนูนะ เพราะหนูผิด แค่นิดเดียว หนูไม่ได้ทำข้าวของแตกเสียหายซักหน่อย แต่แม่จะบอกว่า แม่ไม่ได้โกรธหนูเลย แม่ดีใจอีกตะหาก ที่หนูจะได้รู้ว่า คำว่า เวลาไม่มี เวลาไม่พอ ไม่ทันแล้ว มันเป็นอย่างไร เพราะหนูก็ได้ประสบการณ์ตรงไปแล้วนี่นา วันนี้ เขียนตามคำบอกภาษาอังกฤษ ไม่รู้เป็นไงมั่ง ได้ หรือไม่ได้ ไม่รู้เนอะ ลุ้น เอา ลุ้นเอา แม่รอฟังข่าว จ้า พรุ่งนี้ เข้าคุมอง บ่าย ๆ เนอะ เช้า ๆ จัดการ งานบ้าน ให้เรียบร้อย หนูอาสาช่วยแม่ ถูบ้าน และ ล้างจาน ใช่ไหม บ้านระยอง เราคงกลับ กลาง ๆ เดือนโน่นล่ะ (งานแซยิด อาม่า พอดี) เด๋วแม่พาหนู ไปรับ อั่งเปา เนอะ ดีใจ พรุ่งนี้จะได้ตื่นสาย จะได้นอนดูหนัง ฮารุกับนัตสึ จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน ดีใจ ดีใจ
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||