<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

5 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

 

มากไปไหม๊จ๊ะ
มันเป็นเพียงพายุที่พัดผ่าน
เรื่องเรื่อยเปื่อย...ของหนู
999 แม่จ๋า อย่าโทรนะ
เย้ วันศุกร์อีกแล้ววววววววววว
เมื่อถึงวันที่ฉัน.....รอ
หนูทำได้
วันเวลา ที่ว่าง ๆ
หนุ...รักแม่ทุกวัน
ผ่านไป....ด้วยดี
หนูรักใคร แม่รักด้วย

 

 

 

 

 




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 
 

เมื่อถึงวันที่ฉัน.....รอ

Posted on Wed 22 Aug 2007 13:57

ทุก ๆ ครั้งที่ปะป๊า จะมากรุงเทพฯ ปะป๊ามักจะโทรบอกล่วงหน้า

หรือไม่ ก็สุ่มสี่ สุ่มห้า มายืนที่ประตูบ้านเลย

และ

บางครั้ง ปะป๊าก็มักจะเซอร์ไพรส์ลูก ด้วยการบอกว่าจะมาพรุ่งนี้ แต่ก็แอบมาวันนี้ แทน

ดังเช่น...คราวนี้ วันพุธ ปะป๊าจะมากรุงเทพ ส่งอาม่าขึ้นเครื่องไปภูเก็ต

หนูเริ่มคอยยยย ตั้งแต่เย็นวันอังคาร เพราะหนูรู้

ช่วงเย็น หลังจากที่หนูกลับจากเรียนคุมอง หนูนั่งรถมองออกไปนอกหน้าต่าง

เห็นรถ ฟอร์จูนเนอร์ สีบรอนด์ เมื่อไหร่ หนูมักจะทึกทักว่า เป็นปะป๊า รึป่าวน๊อ

เพราะหนูรับรู้ได้ว่า ปะป๊าจะมากรุงเทพฯ วันนี้  และเมื่อคืนหนูก็ไม่ยอมหลับ ยอมนอน

หนูจะรอปะป๊า หนูจะรอ รอ รอ รอจนถึงห้าทุ่มกว่า แล้วววว หนูก็ร้องไห้จนหลับไป

เป็นธรรมดา ของเด็ก เนอะ

อยู่ ห่าง ๆ กันก็แบบนี้แหล่ะ แม่น่ะ ชินซะแล้ว...ลูกเอ๋ย

แม่มักจะบอกหนูเสมอว่า

เราไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันทุกวันก็ได้ เพราะต่างคน ต่างมีหน้าที่ต้องทำ

ปะป๊า มีงานต้องทำที่บ้านระยอง (เพื่อหนู)

แม่มีงานที่ต้องทำควบคู่ ไปกับการดูแลหนู (เพื่อหนู)

และ ตัวหนูเอง ก็มีหน้าที่เรียนหนังสือ (เพื่อตัวหนูเอง)

แม่มักจะย้ำว่า ทั้งแม่และป๊า ต้องทำเพื่อ จะได้มีเงิน ให้หนูเรียนหนังสือ

ให้ได้เป็นคุณหมอ สมดั่งที่ใจหนูใฝ่ฝัน 5555 หรือฝันเฟื่อง กันแน่นะ

คิดถึงกันเมื่อไหร่ เราก็ไปหากันได้นี่นา...คนเก่ง ของแม่

^_^

เมื่อถึงวันที่ฉัน รอ

<^ หนึ่งคน ที่หัวใจฉันรอ ^>

พรุ่งนี้ล่ะ

เมื่อถึงวันที่ฉัน รอ

วันแรกของเทอมนี้ (คนอ่าน คงตลกเนอะ) ที่ปะป๊าจะได้เห็นลูกแต่งชุดนักเรียน

(พึ่งจะเป็นวันแรก ทั้ง ๆ ที่เดือนหน้า จะ final แล้วก็ปิดเทอมแล้ว)

และปะป๊า ก็จะได้ไปส่งหนูที่โรงเรียน

แล้ว หนูก็มักจะประกาศให้เพื่อน ๆ ได้รับรู้ว่า

"วันนี้ปะป๊าชั้น มาส่งนะยะ" 5555

เพื่อนบางคน อาจมีพ่อแม่ไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน เป็นธรรมดา

แต่สำหรับหนู พรุ่งนี้ ปะป๊าจะไปส่งหนูที่เรียน แต่เป็นวันที่พิเศษ สำหรับหนูไงล่ะ

เห็นมะ มีวันพิเศษ ที่ตื่นเต้น ทำให้หัวใจหนูพองโตได้ อีกตั้ง 1 วัน  

^^

 

อดทน นะคะลูก

อดทน เพื่อวันข้างหน้าที่แสนจะสบายของครอบครัวน้อย ๆ ของเรา

อีกไม่นาน เกินรอ เลยจ้า

 

น่าสงสารพี่พิมจังร้องไห้รอปะป๊าจนหลับไปเลย

พี่พิมอดทนนะค่ะถึงไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่คิดถึงกันเมื่อไหร่ว่างเมื่อไหร่ก้อสามารถไปหากันได้ อีกแป๊บเดี๋ยวเองก้อจะได้เจอกับปะป๊าแล้วนะค่ะ

^^"
   
Fri 24 Aug 2007 12:29 [15]

^^ แม่นงหายไปนานเลย...แอบคิดถึงอยู่..
ไปเจอที่ไดไหนจำไม่ได้และ เลยตามมา...อิอิ

ปะป๊าน่ารักมากๆๆเลย ไปส่งน้องพิมไปโรงเรียนวันแรกด้วย...เห็นรุปหอมแก้มแล้วชื่นใจจัง..

คิดถึงเสมอนะจ๊ะสองแม่ลูกที่น่ารัก...


   
Fri 24 Aug 2007 10:35 [14]

คิดถึงเค้าป่าวววววววววววววววววววววว


อยากรู้ว่าหายไปไหน ไปดูไดเค้าน๊า
อัพ 2 หน้ารวดเลยค่า

คิดถึง จุ๊บ จุ๊บ
   
Thu 23 Aug 2007 15:53 [13]

น้องพิมคนเก่งคงคิดถึงป่าป๊ามาก ร้องไห้รอจนหลับไปเลย น่าสงสารจริง อดทนหน่อยนะคะ
   
Thu 23 Aug 2007 14:15 [12]

น้องพิมจ๋า อดทนอีกนิดนะ อีกแป๊บเดียวก็ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว... ขนาดน้องเคนอยู่ใกล้ป่าป๊าแค่นี้เอง แต่ป่าป๊าก็น้อยครั้งที่จะไปส่งโรงเรียนค่ะ มีแต่แม่เท่านั้นที่ทำหน้าที่นี้ ^^

คงเป็นความรู้สึกของเด็ก ๆ ทุกคนแหละเนอะแม่นงที่อยากให้พ่อแม่ไปส่งโรงเรียน แต่ด้วยความจำเป็นหรือ ความไม่สะดวกบางอย่างก็เลยอาจจะทำไม่ได้ อย่าน้อยใจไปเลยนะค๊ะน้องพิม อดทนอีกนิดเดียวเอง เอาใจช่วยจ้า
   
Thu 23 Aug 2007 11:44 [11]

ตื่นเต้นไปกับนู๋พิมพ์ด้วยเลยโน๊ะ ...

...   
Thu 23 Aug 2007 9:05 [10]

อ่านแล้วตื่นเต้นแทนน้องพิมจัง จะได้เจอปะป๊าแล้ว

พี่พิมขา น้องช่อก็ไม่ได้มีคุณพ่อไปส่งที่โรงเรียนทุกวันนะค่ะ
แต่อย่างน้อยก็ยังมีคุณแม่ที่ไปส่งและคอยอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา
เก๋มนช่อ   
Wed 22 Aug 2007 22:13 [9]

น้องพิมหน้าเหมือนป๊ะป๊าจังเลยค่ะ ..
   
Wed 22 Aug 2007 18:17 [8]

ตอนนี้ บ่ายสามกว่า ๆ
หนูมาป่วน ออฟฟิตแม่ซะแล้ว
หนูชอบเล่นเกมส์ online ใช่ไหม๊ล่ะ

ตอนนี้ หนูก็นั่งงม เล่นเกมส์
ทำข้าวปั่นญี่ปุ่นอยู่ล่ะสิ
หนุก เค้าล่ะ
   
Wed 22 Aug 2007 15:18 [7]

สงสารพี่พิมจังรอจนร้องไห้หลับไปเลย

อดทนนะคะสาวน้อย รอให้ถึงวันที่จะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
   
Wed 22 Aug 2007 15:11 [6]

หัวใจพองโตมีความสุขมากๆเลยเนอะ

เวลามีคุณพอ่คุณแม่ไปส่งที่โรงเรียนเนี่ย........


......

แต่ต้องอดทนเพื่ออนาคตอีกนิดเดียวๆสู้ๆนะคะทั้งคุณแม่คุณลุกและคุณพ่อด้วย
แม่ป้อง   
Wed 22 Aug 2007 14:54 [5]

ปะป๊าน้องพิมคงปลื้มนะคะ ลูกคิดถึงมากขนาดนี้
   
Wed 22 Aug 2007 14:42 [4]

ปล. ขอบคุณนะค๊าสำหรับขนม รักพี่พิมที่ซู๊ดดดดดดดด จุ๊บๆ
   
Wed 22 Aug 2007 14:34 [3]

พี่พิมจ๋า หน้าเหมือนป่าป๊ามั๊กๆเลย
พราวด์ทานผัก+ผลไม้เก่งนะคะ แต่เพราะกินยากันชักอะค่ะ ทำให้ภูมิน้อยลงค่ะ อยากแข็งแรงเหมือนพี่พิมจัง อาทิตย์นี้หยุดทั้งอาทิตย์เลยค่ะแม่นง เมื่อคืน 39.2 เฮ้อ.......... สู้ๆ
   
Wed 22 Aug 2007 14:33 [2]

คุณลูกตัวแสบ อย่างงี้เค้าเรียก
ได้คืบ จะเอาศอก จ๊ะลูก
รู้ว่าป๊าจะมาวันนี้
ยังจะคาดคั้นอีก ว่า "ปะป๊าจะถึงตอนกี่โมง"
หุ เป็นตัวแทนของแม่ ได้ดีเยี่ยมเลยยยยย
   
Wed 22 Aug 2007 14:02 [1]

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

 

   
  

 
thank you : http://www.kimy8.com