สองสาม สี่ ห้าวัน อัพไดซักที ก็มีชีวิตชีวา ดีเหมือนกันนะลูก
โน๊ตบุ๊ค ที่จะเอาไปซ่อม ยังจอดอยู่ที่เดิม
แม่ล่ะเซ็ง พูดมา ก็สามหนแล้วล่ะ
และโดยนิสัยแม่ จะไม่มี พูดหนที่สี่ เป็นแน่ เพราะแม่เบื่อที่จะพูด
และที่สำคัญ แม่ไม่โกรธ จะเคลื่อนย้ายมันไปเมื่อไหร่ ก็สุดแต่ใจ จะคิดทำ นะ น้าแฟง
(มาแอบบ่นไว้ตรงนี้ เจ้าตัวจะรู้ไหม๊น๊ออ)
^^
วันเสาร์ แม่พาหนูเข้าคุมอง
ปฏิบัติการพิเศษ up level สำเร็จไปได้ด้วยดี
หนูทำผ่าน ตัลหลอดดดดดดดดดดด เก่ง เนอะ
ให้การเรียนรู้ คณิตศาสตร์ อยู่ตัว คงที่เมื่อไหร่
แม่จะให้หนูเรียน ภาษาอังกฤษ เพิ่มเติม
คนอ่านคงนึก โห แม่นง อัดแน่นจัง ที่จริง แม่น่ะ พอละ (ขี้เกียจออกบ้าน)
แต่ พิมพิม สิ อยากเรียน นั่น โน่น นี่
หนูอยากเรียน ภาษาอังกฤษ
หนูอยากเรียน ตีขิม
หนูอยากเรียน เทควันโด
หนูอยากเรียน บัลเล่ย์
หนูอยากเรียน วาดรูป
หนูอยากเรียน ตีเทนนิส
หนูอยากเรียน ว่ายน้ำ
เอากะเค้าสิ เด็กบ้านนี้ อยากเรียนสารพัด ร้อยแปดอย่าง
ทั้งหมด เป็นความคิดที่ออกมาจากตัวหนู ไม่มีการบังคับใด ๆ ทั้งสิ้น
แค่แม่ ได้ยิน ก็ขนลุกแล้ววววว
อย่างงี้ ต้องบอกให้ปะป๊า ได้ยิน ดัง ๆ นะลูก
เพราะ ปะป๊า จะได้เพิ่มตังค์ให้แม่ด้วยจ้าาาา (รึต้องขายสวน เพื่อส่งลูกเรียนหว่า)
หนูอยากจน แม่ท้อแท้ใจ ที่จะต้องพาหนูไปส่ง ตระเวน โน่นนนนนนนนนน นี่
เพราะแต่ละที่ อยู่ไกล้กันซะเมื่อไหร่ล่ะ
ที่สำคัญ คนขับรถแม่ ก็เริ่มที่จะ เกเร ละ
เด๋วนี้ อะไรที่แพลน ไว้ เป็นอันไม่ได้ดั่งใจหวัง ไปหมดทุกเรื่อง
ทุกเรื่อง จนแม่โกรธ แม่เป็นแล้วล่ะ
อีกอย่าง หนูมีวันหยุดเล่น แค่ 48 ชั่วโมง นะลูก
แม่อยากให้หนูเล่น ไม่อยากให้หนูเรียนมากไปกว่านี้ เข้าใจ๋ ก่อ หือ
เช้านี้ วันพุธ หนูตื่นเต้นเนอะ
ฝนก็ตก รถมาผิดเวลา คุณลูก บ่น รอ เมื่อไหร่รถจะมาหนออออ
เด๋วไปไม่ทันฟังเพลงที่โรงเรียน เอากะเค้าสิ
แถมวันนี้ ที่โรงเรียนมีซ้อม หนีไฟ
แม่เลยแกล้ง ถามว่า หนูโดดหนีไฟ ทางหน้าต่างหรือเปล่า
คุณลูกบอก แม่บร้า เค้าเข้าแถววิ่งลงบันได ต่างหากเล่า ใครจะคิดทำอย่างแม่ได้ 55555 คนบร้า อ่านะ
^_^
ช่วงนี้ ชีวิตแม่ มีแต่ รอ รอ รอ อะไรบางอย่างจนแม่เบื่อ ปน ท้อแท้จนหมดใจ
ยังดีที่แม่ได้กำลังใจ และได้พลังใจ ที่ดีมากมาย จากหนู
คงยังพอ ที่จะทำให้แม่ ยิ้ม ได้บ้างล่ะ
ไม่งั้น แม่คงเป็น บ้า จริง ๆ ล่ะนะ